Dalam C 11, menangkap pembolehubah dalam lambdas biasanya dilakukan melalui rujukan. Rujukan ini kekal hidup selagi lambda wujud, yang kadangkala boleh membawa kepada tingkah laku yang tidak diingini jika pembolehubah yang ditangkap dialih keluar.
Dalam C 14, umum tangkapan lambda telah diperkenalkan, membolehkan tangkapan bergerak. Ini membolehkan manipulasi mudah bagi jenis bergerak sahaja, seperti penunjuk unik.
std::make_unique<int>() .then([u = std::move(u)] { do_something_with(u); });
Sebelum C 14, tangkapan gerak boleh dicontohi menggunakan fungsi pembantu:
Pendekatan ini mencipta kelas pembalut, rref_impl, yang merangkum nilai dan mengurus sepanjang hayatnya.
template <typename T> using rref_impl = ...; auto rref = make_rref(std::move(val)); [rref]() mutable { std::move(rref.get()); };
Walau bagaimanapun, menangkap rref dalam lambda membolehkannya disalin, yang berpotensi membawa kepada ralat masa jalan.
Kaedah ini menggunakan fungsi yang mengambil nilai yang ditangkap sebagai rujukan dan mengembalikan lambda yang memanggil fungsi dengan nilai yang ditangkap sebagai argumen.
template <typename T, typename F> using capture_impl = ...; auto lambda = capture(std::move(val), [](auto&& v) { return std::forward<decltype(v)>(v); });
Ini menghalang penyalinan lambda dan memastikan bahawa nilai yang ditangkap dialihkan ke dalam skop lambda.
Ingat , penyelesaian ini tidak begitu elegan seperti tangkapan lambda umum dalam C 14, tetapi ia menyediakan cara untuk meniru tangkapan bergerak dalam versi bahasa terdahulu.
Atas ialah kandungan terperinci Bagaimanakah Saya Boleh Mencapai Move Capture dalam C Lambdas, Terutamanya dalam C 11?. Untuk maklumat lanjut, sila ikut artikel berkaitan lain di laman web China PHP!