Hari ini, antara banyak bahasa pengaturcaraan, Golang telah menjadi bahasa pengaturcaraan yang popular dengan ciri dan kelebihannya yang unik. Golang ringkas dan mudah dibaca, boleh membina perisian yang cekap dan boleh dipercayai dengan cepat, dan boleh melaksanakan pengkomputeran selari dengan mudah dan membina sistem beban tinggi Pada masa yang sama, ia juga merupakan bahasa yang disusun secara statik, yang boleh mengurangkan overhed memori masa jalan dengan berkesan.
Jadi bagaimana untuk mencapai pengaturcaraan yang cekap di Golang? Di bawah ini kami akan memperkenalkan beberapa kaedah pengaturcaraan Golang yang biasa digunakan.
Pengaturcaraan fungsional ialah paradigma pengaturcaraan berasaskan fungsi. Golang asli menyokong fungsi sebagai warga kelas pertama, yang menjadikannya sangat mudah untuk melaksanakan pengaturcaraan berfungsi di Golang. Pengaturcaraan fungsional mempunyai dua konsep teras: fungsi tulen dan keadaan tidak berubah. Fungsi yang hasilnya hanya bergantung pada inputnya dipanggil fungsi tulen. Keadaan tidak berubah bermakna bahawa nilai pembolehubah yang diluluskan tidak boleh diubah suai semasa pelaksanaan fungsi. Pendekatan ini juga boleh mengurangkan kesan sampingan kod dan meningkatkan kebolehbacaan dan kebolehskalaan kod.
Berikut ialah contoh mudah:
func sum(nums []int) int { total := 0 for _, num := range nums { total += num } return total } func main() { numbers := []int{1, 2, 3, 4, 5} result := sum(numbers) fmt.Println(result) }
Golang sememangnya menyokong pengaturcaraan serentak, dan bahasa itu sendiri menyediakan primitif dan alatan yang diperlukan , seperti saluran, mutex, dsb., untuk membantu kami melaksanakan pengkomputeran selari dengan mudah. Dalam pengaturcaraan serentak, untuk memastikan kebolehpercayaan dan ketepatan program, kita biasanya perlu mengikut prinsip berikut:
Berikut ialah contoh pengaturcaraan serentak:
func worker(id int, jobs <-chan int, results chan<- int) { for j := range jobs { fmt.Println("worker", id, "processing job", j) time.Sleep(time.Second) results <- j * 2 } } func main() { jobs := make(chan int, 100) results := make(chan int, 100) for w := 1; w <= 3; w++ { go worker(w, jobs, results) } for j := 1; j <= 9; j++ { jobs <- j } close(jobs) for a := 1; a <= 9; a++ { <-results } }
Corak pilihan fungsional menyediakan cara yang mudah dan Cantik untuk membolehkan kami menggabungkan pilihan dan parameter dengan lebih bebas. Pendekatan ini menjadikan panggilan fungsi lebih fleksibel dan menjadikan kod lebih mudah untuk diselenggara dan lebih mudah dibaca.
Berikut ialah contoh mudah:
type options struct { path string timeout time.Duration debug bool } type option func(*options) func Path(p string) option { return func(o *options) { o.path = p } } func Timeout(d time.Duration) option { return func(o *options) { o.timeout = d } } func Debug(b bool) option { return func(o *options) { o.debug = b } } func NewClient(opts ...option) *Client { options := options{ path: "/api", timeout: time.Second * 5, debug: false, } for _, o := range opts { o(&options) } return &Client{ path: options.path, timeout: options.timeout, debug: options.debug, } }
Dengan cara ini, kita boleh mengalih keluar semua pilihan yang tidak digunakan dengan mudah daripada panggilan fungsi dan mengelak daripada menggunakan sejumlah besar parameter dalam fungsi Isu yang membawa kepada pengurangan kebolehbacaan.
Di atas memperkenalkan beberapa kaedah pengaturcaraan Golang yang biasa digunakan, dan sudah tentu terdapat beberapa kaedah dan teknik lain. Kita perlu memilih dan menggunakan kaedah ini mengikut situasi sebenar untuk mencapai penulisan kod yang lebih cekap dan lebih baik.
Atas ialah kandungan terperinci kaedah pengaturcaraan golang. Untuk maklumat lanjut, sila ikut artikel berkaitan lain di laman web China PHP!